Bir sabah…
Bir sabah, sadece otistiklerin yaÅŸadığı bir dünyaya gözlerinizi açtığınızı düÅŸünün. Dillerini bilmediÄŸiniz, neye sevinip üzüldüklerini hiç anlamadığınız, neyin doÄŸru neyin yanlış kabul edildiÄŸini kavrayamadığınız insanlarla çevrilisiniz. Tercih etmediÄŸiniz halde böyle bir dünyaya uyandığınızı ve geri dönüÅŸün pek de mümkün olmadığını farz edin.
O dünyanın insanlarından ne beklerdiniz ?...
Size düÅŸmanca ve korkuyla yaklaşılmasını mı ?... Onların dünyasını öÄŸrenebilmek için size fırsat tanınmasını, size sabır, ÅŸefkat ve anlayış gösterilmesini mi ?... Ya da “ sizi anlamak için çaba göstermelerini
mi ?... Yoksa hepsini birden mi beklerdiniz ?…
Bir düÅŸünün…
Böyle bir durumla karşılaÅŸmış olsaydınız o “dünya”da size “OTÄ°STÄ°K” denecekti. Tıpkı bizlerin dünyasına kendi tercihleri olmadığı halde gelen “OTÄ°STÄ°K” dediklerimiz gibi…